Wie is Jordan Stolz en wat maakt hem 'onverslaanbaar'?
In dit artikel:
Jordan Stolz, een 21-jarige schaatser uit het kleine Kewaskum in Wisconsin, is uitgegroeid van een jongen die op een dichtgevroren vijver leerde glijden tot dé favoriet van de Winterspelen voor Team USA. Waar langebaanschaatsen in de Verenigde Staten buiten de Olympische cyclus weinig aandacht krijgt, draagt Stolz nu de verwachting op zijn schouders om de Amerikaanse ploeg te laten schitteren op de 500, 1.000, 1.500 meter en mogelijk de massastart.
Zijn opkomst is familiaal en opofferingsgezind: als kind trainde hij met ouders die thuis de logistiek regelden, hij kreeg thuisonderwijs om elke week in Milwaukee te kunnen trainen en het gezin zette veel opzij voor zijn carrière. Financieel was de route hobbelig; schaatsers in de VS hebben zelden rijen sponsoren. Stolz verdiende aanvankelijk vooral aan prijzengeld en had één opvallende Europese partner (AH Zaanlander). Inmiddels verschenen stevigere namen zoals Polo Ralph Lauren en Omega, maar zijn pad naar de top bleef lang deels afhankelijk van weldoeners en kleine deals.
Centraal in zijn succes staat de samenwerking met Bob Corby, een 75-jarige coach die terugkeerde uit pensioen. Corby werkt vanuit de oude school: stopwatch, notitieboek en intuïtieve, fysieke trainingsvormen zoals lange fietstochten, zware squats en sprintoefeningen met zandgevulde autobanden. In een sportwereld die steeds meer leunt op data en technologie vormen hun eenvoudige, doch grimmige werkwijzen een opvallend alternatief — en het resultaat is indrukwekkend.
Sportief onderscheidt Stolz zich door explosieve kracht in de bochten en een uitzonderlijk uithoudingsvermogen voor een sprinter. Zijn mentale stabiliteit valt ook op: waar anderen worden geplaagd door spanning, blijft hij ogenschijnlijk kalm; zijn familiebrede geloofsovertuiging draagt bij aan die rust. Een korte ziekteperiode kostte hem vorig seizoen enkele overwinningen, maar zelfs dan bleef hij competitief.
Voor TeamNL is het doel helder: Stolz stoppen. Namen als Kjeld Nuis, Joep Wennemars en Jenning de Boo zijn kanshebbers, maar de Amerikaan geldt als de te kloppen man. Als hij in 2026 meerdere titels pakt, zou dat de meest indrukwekkende Amerikaanse prestatie sinds Eric Heiden betekenen — van een vijver in Wisconsin naar mogelijk Olympische glorie.