Ozempic-killer 'doodt' buikvet: zit Hollywood straks aan CBL-514?

In dit artikel:

Het experimentele middel CBL-514 probeert buikvet op een andere manier te verminderen dan Ozempic en andere GLP-1-medicijnen. Waar die middelen vooral de eetlust en voedselinname beïnvloeden, moet CBL-514 vetcellen selectief laten afsterven via gecontroleerde celdood. Het middel is daarmee bedoeld als een vorm van plaatselijke vetreductie, niet als traditionele eetlustremmer.

In fase 2-onderzoek kreeg een groep volwassenen maximaal vier behandelingen. Acht weken na de laatste behandeling had 69,6 procent minstens 150 milliliter onderhuids buikvet verloren; in de placebogroep behaalde niemand dat resultaat. Bij 60,9 procent nam het verlies toe tot minstens 200 milliliter. MRI-metingen wezen daarnaast op een afname van het onderhuidse vetvolume.

Nieuwe gegevens die tijdens het congres van de European Association for the Study of Diabetes (EASD) zijn gepresenteerd, wijzen ook op een effect op visceraal vet: het vet rond de organen dat gezondheidsrisico’s met zich meebrengt. In een kleine analyse van 40 deelnemers was het volume vier weken na de behandeling gemiddeld 12,01 procent gedaald met CBL-514, terwijl het in de placebogroep met 5,68 procent toenam. Acht tot twaalf weken later lag het vetvolume nog 10,45 procent onder de beginwaarde, tegenover een stijging van 11,76 procent bij placebo.

De resultaten zijn veelbelovend, maar nog onvoldoende om van een bewezen alternatief voor Ozempic te spreken. De analyse van visceraal vet was klein en onafhankelijke experts benadrukken dat grotere, langdurige onderzoeken nodig zijn. Claims over het voorkomen van gewichtstoename na stoppen met GLP-1-medicatie zijn voorlopig alleen in ratten onderzocht. Inmiddels loopt een internationaal fase 3-onderzoek naar de veiligheid en werking bij plaatselijke vermindering van buikvet.