Met zijn grootse concert in GelreDome rijst één belangrijke vraag: Kan ye nog?
In dit artikel:
Ye (voorheen Kanye West) blijft muzikaal grensverleggend, maar is door zijn publieke uitlatingen een van de meest omstreden artiesten van nu. Nadat hij dit jaar een concert in GelreDome aankondigde, heropent de discussie: kun je anno 2024 nog met goed fatsoen naar zijn muziek luisteren? Dat onderzocht een gesprek met drie kenners: radiomaker Tannaz Hajeby, producer Emmanuel Freeman (Silent-Man) en rapper/producer Jay‑Way.
Algemene koers: muzikaal respect, morele twijfel
Alle drie erkennen Ye’s grote invloed: zijn vroege werk (The College Dropout) en zijn producerschap veranderden genres en stijl, en hij beïnvloedde ook mode en cultuur. Tegelijkertijd maken zijn antisemitische uitspraken, verdedigingen van slavernij, body‑shaming van collega’s en politieke steun aan Trump dat veel partijen en luisteraars afstand nemen. Merken als Adidas beëindigden zakelijke banden, wat de vraag naar verantwoordelijkheid van beroemde artiesten verscherpt.
Perspectieven van de experts
- Tannaz waardeert vooral “de oude Kanye” en classics, maar ziet dat veel mensen en bedrijven hem nu mijden vanwege haatdragende opmerkingen. Ze wijst op de voorbeeldfunctie bij miljoenen volgers en vindt dat management en begeleiders beter moeten ingrijpen, zeker gezien Ye’s bekende mentale en medische problematiek.
- Silent‑Man prijst Ye’s vernieuwing als producent en de manier waarop hij identiteit in zijn beats legt. Hij waarschuwt dat sociale media weinig ruimte laten voor nuance: fragmenten van interviews kunnen uit hun context worden gehaald, waardoor intenties verkeerd overkomen. Voor hem is er nog een scheiding mogelijk tussen artistiek werk en de persoon.
- Jay‑Way benadrukt Ye’s brede invloed (muziek én stijl). Hij erkent dat sommige uitlatingen onacceptabel zijn, maar plaatst ook opmerkingen in context en wijst op excuses die Ye heeft gemaakt. Hij ziet tegelijk de morbide fascinatie van publiek en media: mensen blijven kijken naar het publieke verval (de “trainwreck”).
Ethische grens en vergelijkingen
De geïnterviewden vergelijken de situatie met voorbeelden als R. Kelly: waar seksueel misbruik en gebrek aan berouw voor veel luisteraars een harde grens vormen, lijkt het publieke oordeel bij racistische of antisemitische uitspraken vaker complexer en sneller vergevingsgezind. Voor velen blijft de keuze persoonlijk: sommige fans luisteren puur om de muziek, anderen weigeren financiële steun omdat ze zich niet met de artiest willen associëren.
Praktische opmerkingen
Er is breed draagvlak onder de gesprekspartners voor meer verantwoordelijkheid rondom supersterren: managers, vrienden en begeleiders zouden steviger moeten ingrijpen wanneer gedrag schadelijk wordt. Ook wijzen ze op het belang van context en onderzoek voordat men definitieve oordelen velt.
Kortom: Ye blijft muzikaal interessant en invloedrijk, maar zijn publieke uitspraken en gedragingen zetten velen tot terughoudendheid en vragen om ethische reflectie. Of je naar hem luistert is uiteindelijk een persoonlijke afweging tussen artistieke waardering en morele grenzen.