James Worthy naar het WK in New York: "De laatste dagen voelden als een droom"

In dit artikel:

James Worthy, net begonnen als columnist voor FHM, werd door Uber uitgenodigd voor een weekend in New York rond een WK-wedstrijd tussen Brazilië en Marokko. Zijn reportage combineert toeristische observaties met kleine, persoonlijke ontmoetingen: van het financiële district en de geboortegrond van hiphop tot een hotel aan Wall Street waar het bed groter is dan zijn badkamer in Amsterdam.

Bij aankomst staat hij tussen influencers en journalisten; Uber verzorgde het programma en liet zien hoe zijn diensten – van Uber Eats tot evenementen voor Uber One-leden – de ervaring kleuren. Zijn eerste maaltijd is een quesadilla van LOS TACOS No.1; later woont hij een exclusief optreden van de Backstreet Boys bij, waar hij de generatiekloof tussen fans en popsterren merkt en even stilstaat bij ouder worden zonder je stem of plezier te verliezen.

De nachten in Manhattan zijn zinderend: Orchard Street en nachtclubs met zweetdraden als discoballen. Uber-ritten vormen steeds terugkerende scènes. Een van de chauffeurs draagt een pak dat symbool staat voor zijn ommekeer: enkele jaren geleden dakloos, kocht hij met zijn laatste geld dat pak en noemt het zijn gelukspak omdat het hem houvast geeft. Zulke gesprekken maken de transfer van A naar B menselijker dan puur logistiek.

Voor de wedstrijd reizen Worthy en andere genodigden met Uber Max-busjes naar het MetLife Stadium in New Jersey, een groepsdienst die voor het WK is opgezet om grote verplaatsingen te vergemakkelijken. Wat als georganiseerde shuttle begon, verandert in een ongedwongen trip van bijna drie uur: beperkte haast, veel praten, muziek en het ontstaan van nieuwe vriendschappen. De wedstrijd zelf eindigt onbeslist, maar het belangrijkst blijkt de sfeer onderweg en terug – mensen dansen en lachen alsof de reis zelf de bestemming is.

De reportage sluit af met een nachtelijke wandeling door een stad die nooit slaapt. Worthy ervaart New York als een droomachtig decor waar iedereen deel wil uitmaken van iets groters; een laatste Uber-rit levert nog een luchtige opmerking op over zijn pyjama, een kleine bevestiging van het filmische karakter van zijn verblijf.

Samengevat beschrijft het stuk geen conventionele reisgids, maar een reeks ontmoetingen en indrukken: de commerciële druk van influencers en merken, de praktische kanten van moderne mobiliteit tijdens een internationaal sportevenement, en vooral de menselijke verhalen — van de chauffeur met zijn gelukspak tot de spontaan ontstane kameraadschap in een busje — die een stedentrip tot meer maken dan alleen sightseeing.