In Omega's Timekeeping Lab leren we de wetenschap achter tijdmetingen bij sportwedstrijden

In dit artikel:

In het Timekeeping Lab van Omega (Swiss Timing, onderdeel van de Swatch Group) in Corgémont wordt duidelijk hoe complex moderne tijdwaarneming bij sportwedstrijden is. De bezoektekst koppelt technologie aan recente praktijk—zoals de beslissende fotofinish bij de 100 m in Parijs 2024 tussen Noah Lyles en Kishane Thompson—en aan de rol van Omega als officiële tijdwaarnemer voor de Olympische Winterspelen van Milaan-Cortina.

In het lab ontwikkelt men systemen die veel verder gaan dan een simpele stopwatch: highspeed-fotofinishcamera’s, Laser Photocells voor schaatsen (laserspannen twee- à drie centimeter boven het ijs die een tijdstempel geven zodra een schaats de beam breekt), en sensoren die niet alleen tijden maar ook gedetailleerde data registreren. Die gegevens helpen jury’s bijvoorbeeld exact het aantal rotaties bij kunstschaatsen of Big Air-tricks vast te stellen — iets wat met het blote oog bijna niet betrouwbaar te tellen is. Omega bouwt zelfs eigen pc’s om scoreborden, tussenstanden en livegraphics synchroon en foutloos te tonen.

Ook het elektronische startpistool, in gebruik sinds Vancouver 2010, staat centraal: het zendt licht en geluid gecoördineerd uit zodat alle atleten exact hetzelfde startsignaal krijgen. Kortom: precisie is de kern, en Omega vertaalt zijn horloge-expertise naar geavanceerde meetapparatuur waarmee iedere fractie van een seconde eerlijk en reproduceerbaar wordt vastgelegd.