Het nieuwe album van Harry Styles bevat 'minder hits' en toont 'een popster in existentiële crisis'

vrijdag, 6 maart 2026 (16:10) - JFK.men

In dit artikel:

Harry Styles brengt na vier jaar zijn vierde soloplaat uit: Kiss All the Time. Disco, Occasionally — een plaat die ontstond tijdens een terugtrekking in Italië, waarin hij zichzelf opnieuw ontdekte en afstand nam van de constante media-aandacht. Die zoektocht vormt de kern: muzikaal nieuwsgierig, persoonlijker en minder gericht op directe radiohits dan zijn vorige werk.

Critici reageren opvallend eensgezind: dit is geen verzameling instant-singles zoals ‘As It Was’, maar een nachtelij k, sfeervol album dat experimenteert met discoachtige grooves, elektronische beats, postpunk-invloeden en orkestrale accenten. De zang zweeft soms los van de maat, wat nummers een dromerige, licht vervreemdende lading geeft. Invloeden die vaak genoemd worden zijn artiesten en stromingen als LCD Soundsystem en jaren tachtig-postpunk, maar de plaat blijft duidelijk Styles’ eigen geluid.

Opvallende songs zijn de opener ‘Aperture’ — een langzaam opgebouwde dance-track — de uitbundigere synthtrack ‘Dance No More’, het akoestische ‘Paint By Numbers’ en sfeervolle stukken als ‘Season 2 Weight Loss’ en het afsluitende ‘Carla’s Song’. Veel recensenten prijzen juist de langzame opbouw en cohesie: doordat minder nummers voor zichzelf moeten scoren, voelt het album als een eenheid eerder dan als een bundel losse hits.

Niet iedereen is volledig overtuigd: sommige critici vinden de teksten te cryptisch en een deel van de nummers glijdt te geruisloos voorbij. Toch overheerst het gevoel dat Styles hier artistiek een stap zet — bevrijdend, onderzoekend en meer op gevoel gericht dan op popformules.

Kortom: Kiss All the Time. Disco, Occasionally is geen makkelijke hitmachine, maar wel waarschijnlijk zijn meest gedurfde en persoonlijke plaat tot nu toe. Voor fans van zijn grootste singles kan het even wennen zijn; voor luisteraars die benieuwd zijn naar zijn artistieke richting is het een intrigerende — en vaak geslaagde — luisterervaring.