Dit land heeft €1 biljoen goud in de grond en zo is het te vinden

In dit artikel:

Ongeveer 80 procent van al het ooit gevormde goud is al gedolven; zo’n 20 procent — volgens het US Geological Survey grofweg 50.000 ton — ligt nog in de aarde en zou met moderne technieken economisch winbaar moeten zijn. Dat is genoeg om een blok van ongeveer vijf kubieke meter massief goud te vormen. Jaarlijks wordt nu zo’n 3.000 ton gewonnen, dus wie nog wil zoeken moet wel binnen enkele decennia in actie komen.

De grootste onontdekte voorraden zitten vooral in Rusland en Australië; beide landen hebben elk voor meer dan 1,6 biljoen dollar aan goud in de grond. Voor de doorsnee avonturier is echter niet elk goud bereikbaar: het leeuwendeel ligt diep in gesteente en vraagt grootschalige mijnbouw (vaak slechts grammen per ton steen). Wat wél haalbaar is voor een individu is alluviaal goud — door erosie losgeraakt en afgezet in rivieren, beekjes en grindlagen — dat je met simpele pannen of een zeef uit sediment kunt scheiden.

Rusland biedt de grootste kans voor dergelijke ‘backpackers’: nog zo’n 20 procent van de Russische winning is alluviaal, vooral in afgelegen regio’s als Siberië, Kamtsjatka en de Oeral. Het smelten van permafrost door klimaatverandering opent extra locaties, maar praktijkomstandigheden — van veiligheid en vergunningen tot bereikbaarheid — maken zo’n moderne goldrush verre van eenvoudig. Kortom: technisch mogelijk en economisch interessant, maar in de praktijk vaak ongeschikt of risicovol voor de losse avonturier.