Deze kerstfilm is dé biosparel van 2025: 'Coen Brothers in anime-vorm'

In dit artikel:

In Tokyo Godfathers (2003) volgt regisseur Satoshi Kon drie dakloze protagonisten in Tokio — de alcoholische Gin, de weggelopen tiener Miyuki en de voormalige dragqueen Hana — die op kerstavond een achtergelaten baby in het afval vinden. Hun poging de ouders te vinden voert hen door de nachtelijke stad en dwingt elk personage onder ogen te zien wat hen dwarszit. De film combineert emotionele diepgang met fysieke comedy en surrealistische wendingen, en benut de vrijheid van animatie om zowel ontroering als onverwachte humor te tonen.

Kon, een van de invloedrijkste Japanse filmmakers voor hedendaagse Hollywood-regisseurs, is onder meer bekend doordat Paprika Christopher Nolan inspireerde en Perfect Blue parallellen toont met Darren Aronofsky’s werk. Tokyo Godfathers wordt gezien als zijn meest toegankelijke film: minder droomlogica dan sommige van zijn latere titels, maar sterk in karakteropbouw en thematiek. Critici prijzen de film hoog — op Rotten Tomatoes behaalt hij rond de 92% — en noemen hem zowel een animatieparel als een verfrissende, volwassen kerstvertelling. Recensies benadrukken de combinatie van hart, humor en vakmanschap; sommige commentaren vergelijken de toon met die van de Coen Brothers, vertaald naar een animatievorm.

Voor Nederlandse kijkers is er nu een uitzonderlijke kans: de film krijgt komende week een korte bioscooprun in Nederland, decennia na de oorspronkelijke release. Wie de bioscoop mist, kan Tokyo Godfathers huren via platforms als Amazon en Apple TV. Met een speelduur van ongeveer negentig minuten is het een compacte, aangrijpende keuze voor wie op zoek is naar een alternatieve kerstfilm — een werk dat zowel fans van Studio Ghibli als nieuwkomers in anime veel te bieden heeft.