1 les na persconferentie Xavi: 'De ergste vorm van absurdisme'

In dit artikel:

De persconferentie van Oranje-bondscoach Xavi wordt in dit opiniestuk neergezet als een frustrerende herhalingsoefening. Journalisten blijven vooral vragen naar Memphis Depay, ook al is hij afwezig en vindt de auteur dat zijn rol bij het Nederlands elftal inmiddels is uitgespeeld. Zelfs wanneer Xavi suggereert dat er beter over spelers als Donyell Malen kan worden gesproken, blijven nieuwe varianten op dezelfde Depay-vraag komen.

Daarnaast klinkt de bekende aanname door dat Frenkie de Jong en Joey Veerman niet samen op het middenveld zouden kunnen spelen. Volgens de auteur leidt de Nederlandse sportjournalistiek te vaak tot vragen over ontbrekende spelers en achterhaalde thema’s, in plaats van tot inhoudelijke vragen over tactiek, opstellingen of tegenstanders. Xavi geeft daar zelf bovendien weinig informatie over en de communicatie verloopt moeizaam, mede doordat Engels de voertaal is.

In vergelijking met de kleurrijke persconferenties van Louis van Gaal en de saaie optredens van Ronald Koeman noemt de auteur Xavi’s ontmoetingen vooral leeg en zinloos. Met een verwijzing naar Albert Camus’ essay De mythe van Sisyphus concludeert hij dat het eindeloos herhalen van dezelfde vragen zonder duidelijk doel een vorm van absurdisme is: journalisten zouden ermee moeten stoppen.